UN ANO MOI RARO

diciembre 31, 2020

... remata o ano máis raro das nosas vidas ...


... e non podo falar mal del ...
... todo semellaba normal aínda que o ceo xa respiraba con dificultade  ...


... as augas recollían a calma ...


... e só querían unha calurosa benvida nese fogar sen presenza ...


... os ollos non eran capaces de enfocar ...


... ao non atopar a ninguén a esas horas da mañá ...


... só quedaba botar combustible e saír pitando ...


... abrumados polos calores da ansiedade ...


... so había unha solución ...


... camiñar e camiñar ...


... e a maioría das veces, sen rumbo ...


... kilómetros e momentos de illamento ...


... que facían estragar as consciencias máis audaces ...


... as que buscan a plenitude e as fermosas ondas do mar ...

... sempre con ansias de cruzar ...


... e controlar os cruzamentos de cables ...


... para sentir a dirección máis axeitada ...

... e non perderse na incongruencia dos camiños ...


... seguimos aquí asomados á ventá ...


... cos soños postos en alza ...


... e co desexo de que todo saia ben ...


... Feliz ano e boas ondas!!! ...